หวัดดีค่ะ

วันนี้มาอัพได้ซักที หลังจากผ่านสมรภูมิที่โรงเรียนมาได้ร่วมสัปดาห์

จากเอนทรี่ที่แล้ว ที่เราเคยเขียนไปว่า ไม่ว่าเปิดเทอมนี้จะเป็นยังไง...

เราก็จะสนุกและมีความสุขกับมันที่สุด..บัดนี้ ..

มันได้เป็นความจริงขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อแล้วล่ะ...

แปลกเนอะ..ทั้งที่เปิดเทอมตลอด 2 ปีที่ผ่านมา..เราไม่เคยแม้แต่จะมีความสุขจริงๆ

เป็นหัวหน้าห้องที่คุมเพื่อนแทบไม่อยู่..โดนด่า โดนว่า สารพัด..

จนโดนปลดกลางอากาศ...

เป็นคนที่แทบไม่เคยเผยเสียงหัวเราะให้ใครเห็น... แถมค่อนข้างเงียบ

วันๆเอาแต่หมกตัววาดรูป..และรอคอยแต่เวลากลับบ้าน..

เป็นคนที่สวรรค์แทบไม่เคยเหลียวแล..ทิ้งเราให้อยู่อย่างเดียวดาย..

(ข้างบนพูดคุ้นๆมะ 555+ เอามาจากนาบาริแหละ เรื่องนี้คำคมเยอะนะ..)

ไม่มีเพื่อนสนิทมาอยู่ห้องเดียวกันเลยซักคน..ถึงดูเผินๆเหมือนเรามีเพื่อนเยอะ..

แต่สุดท้าย..พวกเค้าก็จะไปอยู่กับกลุ่มเค้าเอง...

ส่วนเรามันก็แค่ที่พึ่งยามที่พวกนั้นไม่มีเพื่อนสนิทอยู่ด้วย ก็แค่นั้น...

แต่มาวันนี้...เหมือนทุกอย่างใน 2 ปีที่ผ่านมาเป็นเพียงความฝัน..

วันนี้ เรากลายเป้นคนที่หัวเราะง่าย พูดมากขึ้น(และพูดสนุกขึ้นด้วย)

กล้าทำอะไรมากขึ้น มีความเป็นผู้นำมากขึ้น กลายเป็นคนแอคทีฟมากกว่าเดิม

และที่บ้าบอที่สุดคือ เรามีความสุขกับการได้มาโรงเรียน

เพียงแค่มีสิ่งที่เรียกว่า เพื่อนสนิท..ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยงั้นหรือ ?

เหมือนกับการมีใครซักคนที่คุยเรื่องเดียวกับเราได้ดี

หรือใครซักคนที่ใส่ใจเรา สนใจเราจริงๆ...มาอยู่ด้วยกัน

ไม่ใช่แค่ในเวลาพักกลางวันอีกต่อไป..มัน...ดีใช่มั้ยล่ะ ?

ก็แปลกนะ..เหมือนเราได้เปลี่ยนคาแรคเตอร์ไปเลย(นึกถึงชูโกะตะหงิดๆ)

เพราะตลอด 2 ปีที่ผ่านมา เราก็ไม่เคยได้เจออะไรแบบนี้มาก่อน..

มีความสุขจัง...ชีวิตแฮปปี้ขึ้นเยอะ..

จะว่าไป..ตอนที่เราเห็นชื่อเพื่อนสนิทตอนแรกนี่..แทบกรี๊ดเลย...

ประมาณว่า เฮ้ย เอาจริงดิ..(ดีใจสุดๆ ตอนนั้น)

ฮะๆ จะสงสารก็เพื่อนสนิทอีกหลายๆคนของเราล่ะน้า ~

โดนแยกไปอยู่ห้องอื่นคนเดียว T_T เราเข้าใจความรู้สึกดี..

หลายๆคนเริ่มหาเพื่อนได้แล้ว..แต่อีกคนนึง..

ไม่รู้ว่าชะตากรรมจะเป้นไงแน่...แต่ได้ยินว่ามีคนสั่งให้ฝากฝังเพื่อนเราคนนี้ไว้แล้ว

ไอเพื่อนสนิทเราคนนี้ก็เข้าหาคนไม่ได้ง่ายๆซะด้วย..

อยากให้พวกเราทุกคนได้อยุ่ด้วยกันจังเลย(ละโมบน่า คิคิ)

ถ้าได้อยู๋ห้องเดียวกันทุกคน คงจะสนุกสุดๆเลย..

555+ แต่เปิดเทอมนี้เป็นไปตามที่เราคาดจริงๆด้วย..

กองอนิเมนับ 10 ถล่มทับเรียบร้อย...

ตลอด 5 วันที่ผ่านมา ดูแต่นาบาริก็จะไม่ทันแล้ว..ซับอิงเอย ซับไทยเอย

แค่วันจันทร์ก็จะบ้าตายแล้ว...ดิบออกช้าน่าเกลียดที่สุด..

แถมพอโหลดเสร็จตอนสี่ทุ่มครึ่งนะ จะเปิดดูดันเสี่ยวเปิดไม่ได้

ตอนนั้นยังจำได้อยู่เลย ว่าอารมณ์เราเดือดอย่างแรง..

ประมาณว่านี่ตูยอมนอนดึกแทบตายเพื่อจะได้ดูนะ ทุกอย่างจะสูญเปล่างั้นเหรอ

โชคดีเจอซับจีนภาพไม่ดีเท่าไหร่ปล่อยให้ดูอยู่แถว เดลี่โมชั่น

เลยพอประทังชีวิตกันตายไปได้..(จริงๆ)

ที่วันแรกได้ดูแค่นั้นต้องโทษการบ้านเคอะ ดันมีการบ้านตั้งแต่วันแรกซะงั้น..

(วันต่อๆมาก็พอมีอ่ะ เลย...เลย.... T_T)

โอ้ย แต่ตอน 6 นี่สุดยอดคุ้มค่าสมการรอคอยจริงๆ..

เป็นหนึ่งในตอนที่ถ่ายทอดความรู้สึก ความสัมพันธ์ออกมาได้สุดยอดหลายๆ

แถมยังวายได้ใจอีกต่างหาก กร๊ากกกก โยอิเต๊ะ~~ มิฮารู๊ ~~~

" ฉันจะได้เจอนายอีกรึเปล่า ? " ว้ายยยยย

แถมไอ้ตอนลาก่อนก็สุดยอด...โฮะๆๆๆๆ จะว่าไป....เพื่อนๆรู้สึกมั้ย

ว่าในอนิเมมันเพื่มรังสีความเป็นเมะ ให้โยอิเตะมากขึ้น...ในคอมมิกนะ..

แป็ปเดียวก็กระอักเลือดแระ(ทั้งๆที่แทบไม่ได้ทำอะไรนอกจากชี้นิ้วสั่งตาย)

แต่ในอนิเมทั้งถีบคน(ในคอมมิกไม่เห็นทำ) แถมวิ่งตามมิฮารุอีก

สงสัยพี่ๆทีมงานเค้ารู้ว่า คนส่วนใหญ่เค้าให้โยอิเตะเป็นเมะมั้ง

เลยต้องเพิ่มความแมนให้เหมาะกับการเป้นเมะซะหน่อย กร๊ากกก

เห็นพูดมากอย่างงี้ ยังไงวันเสาร์-อาทิตย์นี้จะมาอัพอีกแน่ๆ

และแน่นอนจะมาอัพตอน 6 กร๊ากกกกก

ฉากดงไผ่สุดยอด...คลาสสิก...

แล้วเจอกันเด้อ ~ บ้าย บาย

ปล.รีบวิ่งเผ่นไปในบัดดล..ยังไม่ได้เริ่มแต่งฟิคนาบาริเลย..

edit @ 16 May 2008 22:26:50 by nanako